13 Ekim 2016 Perşembe

LOKUM'un ÖYKÜSÜ:(

Eskiden insanlar derdini, tasasını günlüklere yazardı artık bloglara yazıyor. Ben kişisel dertlerimi nadiren paylaşırım, üzüntüler paylaştıkça azalır denir, ben de paylaşıyorum.

 Lokum:(

Lokum, 7 yavrudan sağ kalmayı başaran tek yavruydu. Büyüdü, güzelleşti, bir gün köpekler mi saldırdı, araba motoruna mı sıkıştı, bilmiyoruz, vücudunun neredeyse yarısı, kuyruğu parçalanmış halde gördük bahçede.  Gören "sabaha çıkmaz" derdi. Öyle kötü bir haldeydi:(

Bu olay tam 2016 Mayıs sonu oldu. 1 Haziran'dan beri kendi kedimi de yıllardır götürdüğüm, güvendiğim ve Ankara'nın en ünlü özel kliniklerinden biri olan Cat Hospital'da tedavi oluyordu. Her hafta ya da onbeş günde bir gidip, kliniğin bir köşesine oturup, bir saat kadar moral vermeye çalıştım...:(  Beni görünce öyle seviniyordu ki, kafesi tırmalıyordu. "Al beni" der gibi.



Daha bir yaşını dolmadan
neler yaşadı...:( koca bir insan onun yaşadığına zor katlanırdı:(


Aradan 4 zor, koca ay geçti. Kuyruğu ampute edilmiş (ameliyatla kesilmiş),  dikiş, hatta birkaç kez deri nakilleri yapılmıştı, söylemesi kolay ama tüm bunlar daha bir yaşına gelmemiş, küçücük bir canlıya yapıldı, koca bir insan dayanamaz:(( o yüzden de en iyi klinik bile olsa, psikolojik olarak tükenmişti:(   Kolay mı dört ay minicik kafeste durmak? Tüm bu operayonlara katlanmak...:(  Ekim ayına geldik. Çok şükür Lokum iyileşti sadece kuyruğunun ucunda minicik, 5 kuruş büyüklüğünde kapanmayan bir yer kalmıştı.  Doktor "Evde daha çabuk iyileşir" dedi. Yarasına sabah-akşam Bepanten sürülecekti.  En önemlisi doktorlar "Artık sokakta yaşayamaz" diyorlardı. 

BUNCA EMEK BOŞA mı GİDECEKTİ?

Lokum'a yarası iyileşene kadar, geçici olarak kim bakacaktı?  Tecrübeyle sabit, Bücürük ikinci kediye aşırı tepkili bir kedi, bebekliğinden beri tek benimle, beni kimseyle paylaşmak istemiyor, bir ara denedim çok büyük sorunlar çıktı, ayrıntıları yazmıyorum.  O yüzden ben eve alamıyordum. :( Hatta, öyle ki, her klinik dönüşünde Lokum'un kokusunu almasın diye üstbaş ne varsa, makineye atıp, banyo yapmadan oturup bir çay içemiyordum. O kadar tepki veriyordu başka kediye. Lokum gelse döverdi zavallıyı:( Kendi de depresyona girerdi. 

Tek çarem Lokum'u çok sevdiklerini söyleyen komşularımdı. 

Bu öykünün MUTSUZ sonla bitmesini istemezlerdi. Yok, yok bunca emeğin boşa gitmesine razı olmazlardı. 

Öyle ya onlar da Lokum'u sevdiklerini söylüyorlardı. Hatta 'Lokum' ismini onlar vermişti.  "Müjde abla artık TEK kişi değilsin, bak kaç kişi olduk? Çoğaldık." dememiş miydi bir tanesi? Hem biz Voltran gücüydük.  Hatırlarsınız, su borusuna sıkışan yavru kedileri kurtarıyorduk. Birbirimize yardım ediyorduk.  

En azından geçici olarak, yarası iyi olana kadar ona bakarlardı. Hatta belki tamamen sahiplenirlerdi.  Piresi, iç paraziti, dış paraziti temizlenmiş, pırıl pırıl olmuş, hiçbir hastalığı olmayan güzel bir kedi niye sahiplenmesin. Üstelik onca badire atlatmıştı, onca emek, onca fedakarlık. Bir şansı hakediyordu. Yeniden sokaklara, tehlikelere dönmemeliydi. :(  

Hem  onlar da kışın, karlarda Lokum'a o kadar emek vermişlerdi,  geceleyin aşağı bahçeye inip buz tutan suyunu değiştiriyorlardı. Bu kadar emek verdikleri bir kediciği yarıyolda bırakmazlardı. Sevgi emekti. O filmdeki gibi. 


Olmadı. Hiç biri almadı. :(   Söz birliği etmişçesine istemediler. :(


Şimdi Lokum ortada yok, dört aylık emek, tedavi hepsi heba oldu. Bir hafta bile sokakta dayanamadı. :(

Ağlamaktan perişan oldum. Bu yazıyı yazalı tam 5 ay geçti:(  Lokum yok:(  her sokağa çıktığımda bakıyorum acaba görür müyüm diye? Bir mucize olur da hayatta kalır mı diye:(  Geceleri penceredeyim, beyaz taşları Lokum sanıyorum:( Beyaz olan her şeyi Lokum sanıyorum:(  Lokum bebeğim, neredesin? diye sesleniyorum, yeğenim "Teyze yapma herkes deli diyecek" diye bana kızıyor. Yazarken ağlıyorum, aklıma geldikçe ağlıyorum, ben onun için Allah biliyor, kendi kedimin tedavisini yaptıramadım:( 2017 haziranına kadar ertelemek zorunda kaldım:(  Onca emek, onca fedakarlık, onca tedavi, ameliyat, hepsi boşa gitti:(  Meğer Lokum'u benden başka kimse sevmemiş...:( ben seni yarı yolda bırakacaklarını düşünmemiştim Lokum'um....böyle yapacaklarını bilemedim:(  Hayattaysan eğer, bir yerlerde yaşamaya çalışıyorsan eğer, MELEKLER seni korusun bebeğim. :(


- Bugün  16 mayıs 2017.  Sen kaybolalı 7 ay olmuş:(  Her gün seni arıyorum, bir saniye seni düşünmediğim an yok Lokum'um. :(  Sana yapılan vefasızlığı, vicdansızlığı asla affetmiyorum. 

58 yorum:

  1. Müjdecim, umarım herşey yoluna girer.

    Kimse elini taşın altına koymuyor, herkes üzülmekle meşgul, o kadar. Seviyorlarmış,hah.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Lafa gelince herkes Lokum'u çok seviyordu. Gece, gündüz aklım onda:( inşallah Handan'cım. :( doktor da "Bir hafta sonra kontrole bekliyoruz Lokum'u" demişti. Diyemiyorum ki, "Lokum'u kimse istemedi. Bepanten de süremedik:( tüm emekleriniz heba oldu..." diye...:( adam diyecek ki, keşke götürmeseydiniz tam iyileşmeden ama benim de maddi gücüm ancak 4 ay yetti....:( daha önemlisi psikolojisi çok bozulmuştu daha fazla orada kalmasın istedim. Bir ev, bir sıcak yuva umuduyla aldım...:(

      Sil
  2. Umarım hayatta kalmayı, hayata tutunmayı başarır... Ne yazık ki 'seviyorum' kelimesi harcı alem kullanılıyor... Dediğin gibi; sevgi emek ister. Allah senden razı olsun, elinden geleni yapmışsın... Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de öyle umuyorum, dua ediyorum hep Bahar'ım. Çok teşekkür ediyorum arkadaşım. Sevgiler...

      Sil
  3. Hayatımızdaki olaylar ve insanlar bazen bizi sınar.Siz de sınanıyorsunuz işte :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bıktım sınanmaktan valla arkadaşım. :( Yıllardır ne bitmez sınavmış bu:( inan ertesi akşam telefonun fişini çektim öyle yattım uyudum.

      Sil
  4. Hayata sağlıklı atılmış en azından. Bücürük bulmuş senin gibi sahibeyi katiyyen paylaşmak istemiyor.

    Eminim o kendini parkta filan çocuklara sevdirir ve kendi evini kendi bulur. Üzülme e mi? :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sorma Ayşe'cim, katiyen paylaşmak istemiyor bir de 1 aylıkken sokakta buldum Bücürük'ü ve evde genelde ikimiziz başka kimse de yok. O yüzden yeğenlerimi bile kıskanıyor:)))

      Şimdi şöyle 4 ay kapalı kalınca bir de ameliyat üstüne ameliyat, dikişler, pansumanlar, doktorlar, güneş yüzü, gün yüzü görmeden yaşayınca çok huyu değişmiş, kendi annesine bile tısladı ki, çok severdi:( gün boyu sanırım saklanıyor gece çıkabiliyor yani çok korkuyor çok....:(

      Yapamıyorum canımcım sürekli onu düşünüyorum ve çok üzülüyorum, 3 gün migren çektim, yün berelerle dolaştım evin içinde...sıcak tutunca kafamı iyi geliyor diye:(

      Sil
  5. Gercekten sınanmak gibi birseý.cok uzuldum duruma.birde banyo yapipta bucurugun yanina gidiyormussun ya.tuhafima gitti.koku alip hircinlasma gibi seylerin oldugunu bilmiyordum.evcil hayvanim hiç olmadi benim o yuzden.sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sorma maalesef öyle. Hastanede Lokum'u bir saat, 1,5 saat (son gidişimde saatlerce )kucağımda tutuyordum, çık çıkartmadan uyuyordu. Tabii kokusu siniyor, eve gidince o yüzden banyo yapıp, tüm giysilerimi yıkatıyorum. Çantamı ise 7 ekimden beri yıkayacağım onun da kokusunu almış kızıyordu hala yıkayamadım.
      Çok kıskanç oluyorlar:)))
      Sevgiler..

      Sil
  6. Müjde anneciğim keşke elimden bir şey gelse belki birileri sahip çıkar diyeceğim ama devir öyle bir devirki insanları bile acımadan öldürenler var hayvanlara nasıl acısınlar çok üzgünüm:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sen de haklısın kuğu kızım. İnsana acımayan hayvana acır mı? Hayır tamam, bakmıyorum dedi. Kimsenin sırtına silah dayayıp zorlamıyorum. Ama bakmıyorsan bakma da, ben bütün gün bitip tükenmişim, zaten üzüntüm bana yetiyor, yorgunluk ayrı, beynim ayrı yorgun, gece gece açıp kediyi dövüyorlar diye ne beni taciz ediyor? ...:( valla bende Eyüp sabrı var pijamamla aşağı indim yine de!!!

      Sil
  7. Müjdem,lokumada annemede geçmiş olsun.
    Anacığımda aynı durumda yoğun bakımdan çıktı ama çok korkmuş şu an hiç birimizi tanımıyor mu yoksa kızgın mı anlamadık.tedavisi klinikte sürecek bakalım bu süreç nasıl geceçek,
    canım arkadaşım emeğine sağlık sen elinden geleni yapmışssın,

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ediyorum. Ah kıyamam annene.....:((
      Babam da ameliyattan çıktığında sanki bizlere kızıyormuş gibiydi, o Parkinson hastasıydı beyin ameliyatı olmuştu. İnşallah bir, iki gün içinde düzelir hepinize gülümser, tanır. İyi haberlerini bekliyorum canım. Bu süreç senin ve diğer aile üyelerinin yardımı, dayanışmasıyla ancak geçecek...sakın panik olmayın, o kızsa da siz hep gülümseyin, sevin, Allah'tan şifalar diliyorum annene.
      Sağol canım...

      Sil
    2. Müjdem anacım bağırsak düğümlenmesi nedeni ile amelyat edildi.
      Çok berbat bir durum,insan bedeninin kendisine, yavaş yavaş ihaneti gibi,organlar işlevini kaybediyor maalesef....
      üzmek istemezdim senin derdin sana yetmiş kediciğe çok üzülüyorum...inan,kimse sorumluluk almak istemiyor ne yazık...

      Sil
    3. Offf:(((Büyük geçmiş olsun canım, çok tehlike atlatmış, estağfurullah ne demek benim derdim seninkinin yanında lafı bile edilmez. İnşallah en kısa sürede eskisinden iyi olur anacağın. Dualarım seninle....

      Sil
  8. Müjdeciğim o güzel sözlerimiz geçmişte kaldı. Şimdilerde kimse derdi sıkıntıyı paylaşmak istemiyor. Varsa sıkıntın senden kaçıyor insanlar maalesef o duruma geldik. Canım lokuma çok üzüldüm. Yakın bir yerde olsaydı geçici olarak ben alırdım diye düşündüm. Çok üzüldüm. Nasılsa ben de öğrendim kedi bakmayı. Merve'nin kedisi simitis hala bizde. Kasım ya da ocak ayında gelip götürecek. Öptüm canım sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hanife'ciğim sağol. Aynı apartmanda oturduğumuz ve kedi sevmediğini bildiğim (kendisi vaktiyle söylemişti) bir başka komşum var ismi Habibe, ayak üstü konuştum anlattım durumu, o kedi sevmeyen komşu bile "Yarası iyi olana kadar ben bir odaya koyardım keşke bana söyleseydin" dedi. Simitis Japonya yolcusu olacak hadi hayırlısı, sana da kolay gelsin canım. Sevgilerimle öptüm.

      Sil
  9. Müjde ablacım. Ne kadar duyarlı bir kadınsın sen. Insanlara duyarlı, hayvanlara dıyarlı, çevreye duyarlı. Takdir ediyorum seni. Bu Duyarlılığın ve hassaslığın senin aslında üzülmene sebep oluyordur. Ki olmuş iste. Ama sen doğru olanı yapıyorsun. Bu iyilikler senin karşına çıkacaktır. Ben bir kedi delisiyim. Komşumun kedisini benim sanmıştım mesela. Adına Boncuk bile koymuştum. Evde manasını ve kakasını yapıyor buraya uyumaya geliyordu. Yada oynamaya. Sonra bir ara kayboldu. Deliler gibi ağladım. Bir kaç hafta sonra çıktı geldi. Dünyalar benim olmuştu. Bir yıl sonra yine gitti. Bu sefer ağlamadım. Nasıl olsa gelir yine dedim. Aradan bir yıl geçti nerdeyse ben hala onun bekliyorum. Onun için yazılar yazdım, fotoğraflarına hala bakarım. Kedi sevgisi başka. Keşke yakın olsaydık. Lokumu alırdım. Adı da kendi gibi. Lokum için ne yapılabilir bilemiyorum? Barınak söz konusu olamaz mı? Insanlardan böyle bir şey beklemek zor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Berfin'ciğim bu dünyada hassas insanlar yaşayamaz. Sen de hassassın bunu az önce sayfandaki filmle ilgili yorumundan hemen anladım. Ama işte bizim gibi hassas insanlar en çok üzülenlerdir. Ah canım keşke yakın olsaymışız. İçim rahat olarak sana verirdim. Üstelik 4 aydır hastanede olduğundan iç paraziti, dış paraziti, piresi, kist yapacak şeyi vs. yoktu. Pırılpırıl olmuştu. Barınakta yapamaz o canım çok korkar ki, barınaklar zaten çok kötü diyorlar:( Nazi kampı gibiymiş:(

      Sil
  10. Kazalar, hastalıklar ruh ve beden sağlığımızdan çok şey götürüyor sevgili Müjde. Büyük geçmiş olsun. Umarım bu kadar emek ve çabanın karşılığı alınır.
    Esenlikler dilerim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesinlikle haklısın sevgili Makbule. Çok teşekkür ediyorum arkadaşım.
      Bil mukabele.

      Sil
  11. Sonuna kadar hep umutla, 'Biri aldı.' cümlesi ile karşılaşmayı bekledim. Olmadı.
    Bir sen değilsin, insanlar vicdanını böyle dindiriyor maalesef. Eskiden iş arkadaşlarım saat kaç olursa olsun bir yerde ezilmiş, hasta hayvan gördüklerinde beni ararlardı. Arabam yok, kız başıma nasıl çıkıp alayım o hayvanı. Söyleyince rahatlıyor, bir nevi yükü bana atıyorlardı. O zamanlar hayır diyemiyordum ne salakmışım ama zamanla kullanıldığımı anlayıp, hepsi ile ilişkimi bitirdim.
    Kadın, seni arayana dek inip niçin engellemiyor hayvanın dayak yemesini? Bence telefon fişi yerine onların fişini çek gitsin. Hiçbir işe yaramayan insan müsveddeleri yüzünden umuda kapılıp, beklentiye giriyorsun. Bu da sana zarar veriyor Müjde Abla. Lütfen üzme kendini, sokakta bir can yaşatmak çok zor. Sen elinden geleni yaptın. Oralardan ayrılmaz o bıdık, karşılaşırsın mutlaka. Yalayarak da iyileştirir belki kendini. İyi düşün, iyi olsun cansın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah sorma. Ben o cuma günü sabahtan öğleye kadar ağlamaklı, elimde telefon, umutla bekledim. Estağfurullah Burcu'm salaklık değil bu, fedakarlık ve sorumluluk bilinci. Bizler başımızı kuma gömmüyoruz. Rahmetli annem senin anlattığın tipler için derdi ki, "Kuru kuru kurbanın olayım, kuru çaylarda boğulayım" Biz öyle değiliz. Sevgimiz samimi.Kuru kuru sevmiyoruz. Emek veriyoruz, fedakarlık yapıyoruz. İnşallah iyileşir, otobüste getirirken stresten, korkudan çiş yaptı altına, (az da değil 1.5 saatlik yol)çiş açık yaralara iyi gelir diye okumuştum inşallah iyi olur:(
      Canımsın sağol...

      Sil
    2. Müjde'cim çok geçmiş olsun 😔. Lokum için çok üzüldüm. Hep karşıdan seviyoruz iş sorumluluk almaya gelince arkamızı dönüyoruz. Sen elinden geleni yapmışsın Allah senden razı olsun. Gerçekten çok büyük emek vermişsiniz. İnşallah bu emekler boşa gitmez ve lokuma da bir şey olmadan hayatına devam eder. Sevgilerimle iyi ve güzel kalpli arkadaşım 💖

      Sil
    3. Çok teşekkür ediyorum Zehra'cığım, dün gece hiç görmedim Lokum'u, sabah alacakaranlıkta ta baktım yine göremedim. Devamlı pencereden bakarsam mahalleli deli diyecek ya da akıllarına başka şeyler gelecek:( bilemiyorum sağ mı? Öldü mü? Sen de öylesin Zehra'cığım, sevgilerimle...♥

      Sil
  12. Ahh Müjde ablam dilerim Lokum için de , senin içinde her şey yoluna girer. İnsanlar genelde gözüyle seviyor maalesef. Sıkma canını sen elinden geleni yapmışsın. O kedicik için de hakkında hayırlısı olsun demekten başka elimden bir şey gelmiyor maalesef.

    Sevgi ve selam ile.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Arzu'cuğum ne kadar sıkmak istemesem de olmuyor canım, bu olay bana geçmişte yaşadıklarımı ama yazmadığım, not etmediğim için unuttuğum, unutmak istediğim komşuluk / insan ilişkilerini hatırlattı. Ben kimlerden yardım istiyorum ki dedim. Onlar değil kediyi, beni bile sevmiyorlar ki, bundan sonraki yazımda buna değineceğim. Amin arkadaşım....
      Benden de sevgiler, selamlar.

      Sil
  13. :(((( Seni çok iyi anlıyorum canım hastalık konusu olmasa da mama olayın da bile daha bir kulun gelip destek olalım dediğini görmedim beklentim de yok ama inancı ibadeti kimseye bırakmayanlar kalkıp bahçelerine bir avuç su koymuyorlar. biz iyileşsin duaları ederken kayıp mı oldu kıyamam ben ona sığınmıştır bir yerlere inan onca göstermelik kediseverin yapmadğını kedicik yapıyor sana içine düştüğün sıkıntıyı eminim o daha çok anlamıştır:(((

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben de uzun yıllar tek başımaydım, Aylık en ucuz mama 80 lira ediyor, yeğenim isyanlardaydı "Teyze yapma, sonra sen parasız kalıyorsun" diye. Parasızlıktan evde satılmadık şey kalmadı, en son kızkardeşimin hediyesi televizyonu sattım. Hep bir kişiden beklerlerdi sonradan nasıl olduysa farkettiler, şimdilerde destek oluyorlar Allah razı olsun. Enson üç komşu aralarında 20'şer lira toplayıp 60 lira verdiler, yeğenim internetten 15 kilo mama aldı, çok ucuza geldi.

      Sil
  14. Umarım kedin iyi olur.Şeye de çok katılıyorum bundan önce dertlerimizi güvendiğimiz sır çıkmaz dediğimiz arkadaşlarımıza anlatırdık.Şimdi ise gizli isimlerle dertlerimizi oraya buraya blog köşelerine yazar hale geldik :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah Emre'ciğim, çevremizde güveneceğimiz, arkadaş diye bir şey kalmadığı için olabilir mi? :)

      Sil
  15. günaydın Müjde,
    okurken perişan oldum.benim,senin gibi insanların hiç sokağa çıkmaması,tv radyo açmaması lazım.ne insanlara,ne de hayvanlara yapılanlara dayanamıyorum.
    biz çakır'la birlikte yaralı bir kediye 3 ay baktık,evin durumunu hayal edebilirsin:)neyse ki bir yer bulduk,ailesi de müjgan kız da mutlu.
    geçtiğimiz baharda da yavru kedi maceramız oldu,yine ev tarumar:))Pakize kızımıza da yer bulduk,şimdi İzmir'de bi eli yağda bi eli balda.
    ama hasta kediyi hiççç kimse almıyor,ve iletişim çokkk yoruyor ve üzüyor.
    ben mutlu sona ulaşana kadar yaşadıklarımı yazmadım,ama biliyorum ki sen anladın.
    sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Günaydın canım (gerçi öğlen oldu kusura bakma, dün Lokum'u hiç göremedim ve ölmüştür diye ağlamaktan perişan yattım sonra ezanla kalktım tekrar uyudum bu sefer de uyanamadım)
      Allah razı olsun canım yaptığın bu iyiliklerden, bizler karşılık beklemeden iyilik yapıyoruz çünkü kedilere, köpeklere yapılan iyilik insana su, elektrik olarak geri dönmez. Ama tersine en istenmeyen komşularız, "suyu dökeriz, zabıta çağırırız" az mı uğraştım? Hadi onları geçtim benim gibi hissedeceklerini sandıklarımdan da abuksabuk davranışlar görünce çok hayal kırıklığına uğruyorum. Hakikaten keşke hiç sokağa çıkmasak...haberleri okumasak..bir dağ başında yaşasak...gerçi biz orada da durmayız yaralı ayı bulsak bakarız:)
      Seni çok iyi anladım canım. Bizler başka gezegendeniz, onlar başka gezegenden.
      Sevgiler...

      Sil
  16. Küfrettim :-(
    Çok afedersin alayına hem de sağlam küfrettim....

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kadriye'ciğim boşver küfretme canım, bir komşumun sağlık sorunları varmış, ben onu hariç tutuyorum. Hatta yuva için bir arkadaşına söyleyeceğim demişti. Sağlık ayrı konu, kimsenin özelini burada ifşa etmek istemediğimden yazmamıştım. Sonradan yoruma eklemek gereği duydum.

      Şöyle düşün biz, hayvan severler başka bir türüz. Bizi anlayamazlar asla. Bizler kolay kırılırız, kolay üzülürüz ve bu dünyaya da acı çekmeye gelmişiz. :( empati yapabiliyoruz onlar yapamıyor. Öncelik kendileri bizim önceliğimiz başkalarının acısı...

      Sil
  17. Yalnızlık herkesin sırtını okşayıp kimsenin evine almak istemediği bir yetimdir.

    Kedin iyi olacak korkma..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. "Yalnızlık herkesin sırtını okşayıp kimsenin evine almak istemediği bir yetimdir."
      Haklısın syrakusa'cım, inşallah öyle olur. Sağol...

      Sil
  18. ah vicdan yoksunu insanlar neden sayı olarak fazla:( neden hep kötüler artıyor bu dünyada:( yazının sonunun iyi olacağı umuduyla okudum ama mutlu sonla bitmedi çok üzüldüm. sen elinden geleni yapmışsın, iyi düşün iyi olsun belki birgün geri gelir sapasağlam ayakta kalabilmiştir ve sana teşekkür için gelecektir belki.. peki bücürük evde başka bir kediyi şiddetle neden reddediyor? karşı cinse karşı da tepki aynımı? bilmediğim için soruyorum, zira bizim hardal eve bir kedi gelse de oyun oynasa cilveleşse diye bayılıyor.. hemcinsine denk gelse kıskanırmı bilmem:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sebuş'cum hep başkasından beklemek, topu hep başkasına atmak dünyanın en kolay şeyi. İnşallah iyi olsun zaten mama ve su sürekli bulunduğundan hep bahçeye gelirdi. Burada doğmuştu:( bildiği, tanıdığı yer....

      Ah Hardal'ım afferim ona yaaa, maşallah:) ne güzel huyluymuş öyle. Ben Bücürük'ü 1 aylıkken aldım. Ve genellikle evde benden başka kimse olmuyordu. Şu geçen seneye kadar yeğenim dersleri icabı gelmesini saymazsam 40 yılda bir gelenim gidenim olurdu. O yüzden sanırım başka kimseyle paylaşmak istemiyor:( Bir ara karda, kışta seninki gibi sapsarı bir yavruyu alıp getireyim dedim, kıyamadım karlarda kalmasına ama çok olay oldu:( inanır mısın kediyi tekrar bahçeye indirdiğim halde halılara, odaya kokusu sinmiş diye 2 gün tısladı durdu, çaresiz ve mecburen o karda, kışta camları sabaha kadar açtım, havalandırdım ve halı sildim:( öyle yoruldum ki unutamam.

      Sil
  19. Olayın özetini siz zaten yazmışsınız "Herkesi kendim gibi sanıyorum. O yüzden de insanlardan benim gibi davranacakları konusunda beklentim oluyor. Olmayınca da hayal kırıklığına uğruyorum."
    Yazıyı dikkatle okudum.
    Sonuç: Güven duygusu yerlerde.
    Yardımseverlik yerlerde.
    Lakin iş ahkam kesmeye gelince kimseye meydanı bırakmazlar.
    İnsan'i yaklaşımlar dibe vurmuş durumda.
    Düşündürücü bir durum.
    Ben yapmayım başkası ilgilensin, ama ben söz sahibi olup ön plana çıkayım derdinde olanlar çevreni sarmış görünüyor.
    Fakat bu davranışı gösterenler sadece sizin çevrenizde değil.
    Emin olun her yer onlarla dolu.
    Sizin vicdanınız rahat.
    Elinizden geleni yapmışsınız.
    Ya diğerlerinin vicdanı_?
    Emin olun bu insanlara güvenilmez.
    Kalemine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hüseyin hocam, maalesef öyleyim, herkesi kendim gibi sanıyorum, bir olay, bir durum karşısında ben nasıl davranırsam, herkes de öyle davranır sanıyorum ve olmayınca hayal kırıklığına uğruyorum. Üzülüyorum. Biliyorsunuz nadiren paylaşırım kendi kişisel üzüntülerimi ama paylaştıkça gerek sizden, gerek diğer arkadaşlarımdan aldığım yorumlarla teselli buluyorum. Vicdanım rahat dediğiniz gibi ama insanlara güven duygum yerlebir oldu...
      Okuyan gözlerinize sağlık. Çok teşekkür ediyorum.

      Sil
  20. Ahh ne diyeyim bilemedim arkadaşım. Sevgi artık dilde kalmış, bak bunun ispatı bu...
    Lokum güçlenecek eminim, bak neler atlattı sayende...
    İnşallah yine bahçede güle oynaya dolaşacak bir gün...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah inşallah öyle olur Şebnem'ciğim ama göremiyorum bile:( ne oldu, başına ne geldi bilemiyorum:( İnşallah o güzel dileklerin gerçekleşir. Sağol.

      Sil
  21. Merhaba Müjde Abla, acı gerçek şu ki dertler paylaşınca falan azalmıyor. Çünkü bizim dertlerimizi dinleyenler yine bizim gibi dertli olanlar. Benim hayvanlar ve sokak hayvanları konusundaki hassasiyetimi az çok biliyorsun. Bencil ve vicdansız insanlar yüzünden gerçekten ruh hastası olacağım. Sokağa koyduğumuz kedi evinin içine sığınan yaralı hayvanı oradan almak yerine hepsi başına toplaşıp iki saat bıdı bıdı yapmayı tercih ederler. Max. 100 mt. Ötede bir veteriner kliniği olmasına rağmen.(!) Tabi ne olur, iş başa düşer, koştur Ayça. Veterinere takılıyorum bazen abonman kartı çıkart bize diye. Neticede artık dağ başına falan kaçmayı düşünüyorum. Ama gelir beni orada da bulur bu kediler ve köpekler. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. A! Ayça'm merhaba, hoşgeldin sefa getirdin. Seni ne kadar özlemiştim. Aylardır hatta bir yıl mı oldu yoktun. Umarım bu vesileyle bloğuna dönersin. :) Şahsen çok sevinirim.

      Ayça'cığım biz hayvan severler başka gezegendeniz ki, bir yazı yazacağım o konuda. Aman Allah korusun sana bir şey olmasın o bencil ve vicdansızlar yüzünden. Bir şey olacaksa onlara olsun. Benim bir ara bahçeye koyduğum su kaplarını dökerlerdi. Daha neler. Dağ başına kaçmayı ben de düşünüyorum. :) Kediler, köpekler bulsun onlardan zarar gelmez ve nankörlük bilmezler:) Ama insanlar hep hayal kırıklığı...

      Sil
  22. Lokumun Hikayesini şimdi okudum üzülme dur bakalım bir yerden umut ederim lokum çıkar İnsanlar böyle sözler hep uçar gider ...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah Mayıs'çığım, insanlardan yana da umudum kalmadı artık. Hiç samimiyet yok.

      Sil
  23. Keşke insanlar daha vicdanlı daha merhametli olsalar canım senin çektiğin sıkıntıyı öyle iyi anladım ki ama uzaktan doğru bir şey yapamazdım:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Keşke Aysel'ciğim, maalesef herkesi kendimiz gibi sanıyoruz ve olmadığını görünce hayal kırıklığına uğruyoruz. Yapıyorsun ya Aysel'ciğim, gerek sen, gerek diğer arkadaşlarımın yorumları ilaç gibi geliyor.

      Sil
  24. Müjdecim Lokum'u okudum daha önce bir türlü uğrayamadım sana son günlerde.Umarım iyidir.
    Ayrıca yarışmada kazananlar arasında olduğun için tebrik ederim.
    "Kedilere ağladık kuşların yasını tuttuk" Yılmaz Güney'in Sevgili şiirinde hep aklımdasın.Sevgilerimle...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Aytül'cüğüm maalesef Lokum ortada yok:( Bir hafta bile dayanamadı:((

      Çok teşekkürler canım, sen de aklımdasın. Sevgilerimle.

      Sil
  25. Mujde inan çok üzüldüm...dilerim bir hayırsever kedi sever bulup almıştır..sen elinden geleni yapmışsın elinde değil biliyorum ama kendini çok üzme..iyi dusun hep iyi dusun (bir zamandir ugrayamadim..tüm yazilarini okuyacagim gelip)-sevgilerimi biraktim..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah güzel dileğin gerçekleşmiştir, keşke öyle olsa gerçi bu mahallede zor, düşünsene onu güya çok sevenler geçici olarak bile istemediler. Kim isteyecek ki? Her yıl birbirinden güzel yavrular doğruyor alan yok görüyorum...koskoca mahalle oysa bakıp, aa ne güzel diyorlar o kadar.

      Sağol canım, okuyan gözlerine sağlık. Sevgiler...♥

      Sil
  26. Yanıtlar
    1. 1 Haziranda tam bir yıl geçti. :( Lokum'dan hiç haber yok:( her sokağa çıkışta, evdeyken, otururken, çalışırken, hep düşünüyorum ve çok üzülüyorum:( :(

      Sil
  27. Çok üzücü gerçekten. Umarım hayatta kalabilmiştir. Çektiği acılar, sizin emekleriniz boşa gitmemiştir. Sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ah, bilemiyorum, az önce ekmek alıp gelirken her zamanki gibi onu düşündüm pek sanmıyorum hayatta kalamadı o, doktorların bir bildiği vardı ki, "Bu artık sokakta yaşayamaz" demişlerdi.
      Çok teşekkürler. Sevgiler...

      Sil